News UpdateNews in Asia

ผ้าเช็ดหน้า…สิ่งที่ขาดไม่ได้ของคนญี่ปุ่น

เพื่อนผู้อ่านที่รักพกผ้าเช็ดหน้ากันไหมคะ? ฉันจำได้ว่าสมัยเป็นนักเรียน แม่จะให้พกผ้าเช็ดหน้าติดตัวไปโรงเรียนเสมอ ฉันมักใส่ไว้ในกระเป๋ากระโปรงและหยิบออกมาใช้เป็นประจำทุกวัน พอโตขึ้นไม่ได้สวมชุดนักเรียนที่มีกระเป๋ากระโปรงอีกแล้ว ฉันก็แทบลืมผ้าเช็ดหน้าไปเสียสนิท

อยู่มาวันหนึ่งขณะที่กำลังคุยกับเพื่อนอยู่ เพื่อนซึ่งเป็นผู้ชายเปรยว่าเดี๋ยวนี้คนใช้กระดาษทิชชูกันมากเสียจนไม่ใช้ผ้าเช็ดหน้าแล้ว ควรจะสนับสนุนให้มีการใช้ผ้าเช็ดหน้านะ ไม่อย่างนั้นต่อไปสาว ๆ จะไม่ทำผ้าเช็ดหน้าหล่นให้หนุ่ม ๆ ได้เก็บอีก ฉันฟังแล้วก็เห็นท่าจะจริง ชักคิดหนักว่าถ้าไม่มีผ้าเช็ดหน้าแล้วสาว ๆ จะอ่อยเหยื่อ เอ๊ย ทอดสะพานอย่างไรให้สุภาพกันละ

ที่ญี่ปุ่นมีขายผ้าเช็ดหน้าน่ารักน่าใช้หลายแบบ ที่น่าสังเกตคือมีผ้าเช็ดหน้าที่เนื้อผ้าเป็นแบบผ้าขนหนูด้วย แต่บางทีอีกด้านหนึ่งมีผิวสัมผัสของเนื้อผ้าคนละแบบหรือไม่ก็มีลวดลายสวยงาม ฉันเห็นครั้งแรกก็งงว่า เอ…ทำไมผ้าเช็ดหน้าผืนหนานักนะ แล้วจะพกติดกระเป๋ากางเกง กระเป๋ากระโปรง หรือกระเป๋าเสื้ออย่างไร หลังจากนั้นก็ได้มีโอกาสเห็นผู้หญิงญี่ปุ่นใช้ผ้าเช็ดหน้าแบบนี้ซับเหงื่อกัน โดยผ้าเช็ดหน้านี้ก็ใส่ไว้ในกระเป๋าถือของตัวเองนี่แหละ ฉันรู้สึกฉงนเพราะรู้ดีว่ากระเป๋าผู้หญิงนั้นแทบจะเรียกได้ว่าเป็นกระเป๋ามหาสมบัติก็ว่าได้ มีทุกสิ่งให้เลือกสรรจนจำไม่ได้ว่าใส่อะไรไว้บ้าง หาโน่นนั่นนี่ไม่เจอทั้งที่เป็นกระเป๋าของตัวเองแท้ ๆ ฉันไม่อยากให้ผ้าเช็ดหน้าสะอาด ๆ ลงไปปะปนเละตุ้มเป๊ะอยู่กับบรรดาข้าวของอื่น ๆ ก็เลยไม่ได้พกผ้าเช็ดหน้าเลยทั้ง ๆ ที่ใจจริงก็อยากจะพกอยู่เหมือนกัน
คนญี่ปุ่นนั้นดูเหมือนจะมีค่านิยมว่าในกระเป๋าถือจะต้องมีกระเป๋าสตางค์ ผ้าเช็ดหน้า กระดาษทิชชู และอื่น ๆ ส่วนเด็กประถมก่อนจะไปโรงเรียน คุณแม่ก็จะถามว่าลืมอะไรหรือเปล่า มีนั่นหรือยัง มีนี่หรือยัง หนึ่งในนั้นก็จะมีผ้าเช็ดหน้ารวมอยู่ด้วย พวกเด็กนักเรียนเวลาเข้าห้องน้ำล้างมือก็จะใช้ผ้าเช็ดหน้าซับมือให้แห้ง หากไม่มีก็ต้องขอยืมของเพื่อนแทน ฉันเองก็เคยเห็นในการ์ตูนผู้หญิงมีฉากที่ผู้หญิงคนหนึ่งล้างมือในห้องน้ำสาธารณะเสร็จแล้วกำลังจะหาผ้าเช็ดหน้าแล้วพบว่าลืมเอามา สาวข้าง ๆ จึงยื่นผ้าเช็ดหน้าของตัวเองให้เช็ด

บางทีเด็กผู้หญิงญี่ปุ่นก็มักให้ผ้าเช็ดหน้าเป็นของขวัญระหว่างกัน ตัวฉันเองก็เคยได้รับผ้าเช็ดหน้าที่เนื้อผ้าเหมือนผ้าขนหนูมาเป็นของฝากเล็ก ๆ น้อยจากคนรู้จักที่ติดต่องานด้วยกัน รวมทั้งเคยได้เป็นของขวัญในวันไวท์เดย์จากเพื่อนร่วมงานชายที่ฉันเคยให้ช็อกโกแลตวาเลนไทน์ไปตามธรรมเนียม (แสดงว่าคนญี่ปุ่นเขานิยมให้ผ้าเช็ดหน้าเป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ กัน ซึ่งต่างจากคนไทย) ตอนที่ฉันได้รับมาก็นึกไม่ออกว่าจะใช้ “ผ้าขนหนูจิ๋ว” นี่สำหรับทำอะไรดี สุดท้ายจึงเอาไปพับวางไว้ตรงอ่างล้างหน้าเผื่อจะไว้ซับน้ำที่กระเด็นออกจากอ่างโดยไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วมันคือผ้าเช็ดหน้า

ถ้าเป็นประเทศไทยดูเหมือนเราจะไม่ให้ผ้าเช็ดหน้าเป็นของขวัญกันเท่าไหร่ เคยมีผู้ใหญ่บอกฉันว่ามันเหมือนเอาไว้ให้ซับน้ำตา เขาจึงไม่ให้กัน แต่ฉันจำได้ว่าเคยได้รับผ้าเช็ดหน้าเป็นของขวัญจากหนุ่มน้อยห้องเรียนข้าง ๆ ที่ฉันเคยแอบมองสมัยมัธยม นั่นเป็นช่วงใกล้จะเรียนจบแล้ว ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าเขาพยายามบอกฉันเป็นนัย ๆ หรือเปล่าว่าตัดใจจากเขาเสียทีเถอะ แล้วเอาผ้านี่ไปซับน้ำตาซะ…

คิดดูแล้วก็บ่อยเหมือนกันที่เห็นผู้ชายญี่ปุ่นหยิบผ้าเช็ดหน้าที่พกไว้ออกมาใช้ซับเหงื่อตามใบหน้าลำคอในหน้าร้อน ทีแรกฉันคิดว่าอาจจะเฉพาะผู้ชายที่ทำงานที่ต้องใช้แรง หรือออกไปหาลูกค้าข้างนอกหรือเปล่าที่ใช้ แต่แล้วก็ได้ทราบว่ามีผู้ชายญี่ปุ่นจำนวนไม่น้อยเลยที่พกผ้าเช็ดหน้าทั้งแบบบางและแบบผ้าขนหนู บางคนถึงขนาดว่าถ้าลืมเอามาก็รู้สึกว่าจำเป็นต้องไปหาซื้อเลยทีเดียว บางคนที่ไม่ได้พกก็จะรู้สึกอายถ้าจะตอบใครว่าตัวเองไม่ได้พกผ้าเช็ดหน้า

จะว่าไปแล้วผู้ชายที่พกผ้าเช็ดหน้านี่ดูดีนะคะ แบบว่าแอบเนี้ยบ ดูเป็นสุภาพบุรุษแบบสมัยเก่าดีจัง ประโยชน์ของมันนั้นคือนอกจากจะเอาไว้ใช้เองส่วนตัวแล้ว ในบางคราวหากไปดูหนังด้วยกันกับแฟนหรือสาวที่แอบชอบอยู่ แล้วสาวเกิดซาบซึ้งจนน้ำตาร่วงขึ้นมา คุณผู้ชายก็สามารถส่งผ้าเช็ดหน้าให้สาวเจ้าซับน้ำตาได้ สาวที่ไหนจะไม่ประทับใจก็ให้มันรู้ไป แต่ขอบอกก่อนว่ามุขนี้ผ้าเช็ดหน้าต้องสะอาดและใช้ทิชชูแทนกันไม่ได้นะเออ

ขอบคุณข่าวที่มีประโยชน์ และติดตามข่าวฉบับเต็มได้ที่ ผู้จัดการออนไลน์

Comments are currently closed.